Etykieta produktowa to często pierwsza rzecz, którą klient widzi na półce. Jej projekt musi działać dobrze wizualnie i jednocześnie spełniać techniczne wymagania drukarni – inaczej gotowy wydruk będzie odległy od tego, co wyświetlał monitor. Poniżej opisujemy, co musi zawierać dobry projekt etykiety i jakich błędów unikać przed wysłaniem pliku do druku.
Od czego zacząć projekt etykiety produktowej?
Zanim powstanie jakikolwiek element graficzny, trzeba zdefiniować kilka kwestii. Jaki jest docelowy nośnik – etykieta trafi na szkło, plastik, folię, czy papier? Od tego zależy wybór materiału samoprzylepnego i klejów, które muszą wytrzymać konkretne warunki – wilgoć, niska temperatura, kontakt z żywnością.
Następnie określasz format. Etykieta jest cięta po krawędzi lub wykrawana w niestandardowym kształcie – owal, zaokrąglone rogi, specjalny kontur. Kształt musi być uwzględniony w projekcie jako osobna ścieżka wycinania. Drukarnia potrzebuje tej informacji w pliku, żeby przygotować właściwe narzędzia produkcyjne.
Na tym etapie warto też zdecydować, czy etykiety będą na arkuszach, czy na rolce. Rolka jest wygodniejsza przy automatycznej aplikacji, arkusze – przy ręcznym naklejaniu w małych partiach.
Wymagania techniczne etykiety do druku
Przygotowanie pliku etykiety różni się od zwykłego dokumentu tekstowego. Każdy element musi spełniać konkretne parametry, inaczej wydruk może okazać się rozmyty, błędnie przycięty lub z przestrzeloną kolorystyką.
Rozdzielczość, przestrzeń barw i spady
Minimalna rozdzielczość grafik osadzonych w projekcie to 300 DPI w rzeczywistym rozmiarze druku. Zdjęcie wyciągnięte z internetu, zapisane w 72 DPI, po wydrukowaniu będzie wyglądać jak pikselowany bałagan.
Przestrzeń barw musi być ustawiona na CMYK – maszyny drukarskie nie pracują w RGB. Kolory zaprojektowane na ekranie w trybie RGB, szczególnie intensywne niebieskie i zielone, po konwersji na CMYK mogą wyglądać zupełnie inaczej. Konwersję najlepiej wykonać samodzielnie w programie graficznym przed wysłaniem pliku, żeby kontrolować efekt.
Spady (ang. bleed) to dodatkowe milimetry, o które projekt musi wychodzić poza krawędź docelowego formatu. Standardowo 2–3 mm z każdej strony. Bez spadów przy cięciu na krawędzi etykiety pojawi się biały rąbek.
Jakie informacje muszą znaleźć się na etykiecie?
Zawartość etykiety zależy od rodzaju produktu i obowiązujących przepisów. Dla artykułów spożywczych to skład, wartości odżywcze, alergeny, data minimalnej trwałości i dane producenta. Kosmetyki wymagają listy INCI, piktogramu „otwartego słoiczka” z datą trwałości po otwarciu i numeru partii.
Produkty chemiczne i środki czyszczące muszą zawierać piktogramy GHS, zwroty H i P dotyczące bezpieczeństwa oraz dane osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie produktu do obrotu. To nie kwestia estetyki, lecz obowiązku prawnego.
Niezależnie od branży etykieta powinna zawierać kraj pochodzenia, dane kontaktowe producenta lub dystrybutora i – jeśli produkt trafia na rynek europejski – oznaczenie CE tam, gdzie jest wymagane.
Jak zamówić druk etykiet w drukarni?
Przed wysłaniem pliku do drukarni warto sprawdzić listę kontrolną: czy czcionki są zamienione na krzywe lub osadzone w dokumencie, czy plik zawiera ścieżkę cięcia na osobnej warstwie, czy kolory są w CMYK, a spady mają min. 2 mm.
Najlepszym formatem wysyłki jest PDF/X-1a lub PDF/X-4 – standardy dedykowane do druku, które zachowują wszystkie elementy projektu. Pliki AI i EPS też są akceptowane przez większość drukarni, o ile czcionki zostały zamienione na krzywe.
