Wysyłasz plik do drukarni i zakładasz, że wydruk będzie wyglądał identycznie jak na ekranie. Tak zazwyczaj nie jest – i nie dlatego, że drukarnia coś schrzaniła. Rozbieżności między projektem a wydrukiem niemal zawsze wynikają z błędów technicznych popełnionych już na etapie przygotowania pliku. Poniżej omawiamy najczęstsze z nich.
Format, spady i marginesy bezpieczeństwa – podstawa pliku do druku
Projekt ulotki musi mieć dokładnie taki format, jaki zamówiłeś. Jeśli zamawiasz ulotkę A5 (148×210 mm), plik powinien mieć wymiary A5 plus spady. Spady to dodatkowy obszar grafiki – min. 3 mm z każdej strony – który wychodzi poza krawędź docelowego formatu. Po przycięciu maszyna wchodzi lekko w ten obszar, a dzięki temu na krawędzi ulotki nie pojawia się biały rąbek.
Margines bezpieczeństwa (tzw. safe zone) to strefa po wewnętrznej stronie linii cięcia, w której nie powinno być żadnych istotnych elementów: tekstu, logo, grafik. Zalecana odległość to min. 5 mm od planowanej krawędzi. Elementy umieszczone bliżej krawędzi mogą zostać przycięte przy niewielkich tolerancjach maszyny.
Praktycznie oznacza to, że projekt ulotki A5 przygotowujesz w pliku o wymiarach 154×216 mm, a cała ważna treść mieści się 5 mm od krawędzi wewnętrznej.
Rozdzielczość 300 DPI i przestrzeń barw CMYK – dlaczego to ważne?
Ekrany komputerów wyświetlają obrazy w rozdzielczości 72–96 DPI. Do druku potrzebujesz min. 300 DPI – inaczej zdjęcia i grafiki wyjdą rozmazane lub pikselowane na papierze. Sprawdź rozdzielczość każdego osadzonego obrazu w rzeczywistym rozmiarze druku – skalowanie małego zdjęcia do dużego nie poprawia jego rozdzielczości.
Przestrzeń barw RGB jest używana przez ekrany – i jest standardem w pracy z grafiką na monitorze. Drukarki offsetowe i cyfrowe pracują w CMYK, gdzie kolory powstają z czterech farb: cyjan, magenta, żółty i czarny. Kolory w RGB często wyglądają intensywniej niż ich odpowiedniki CMYK. Jaskrawa zieleń lub nasycony niebieski zaprojektowane w RGB po konwersji na CMYK mogą okazać się wyblakłe.
Konwersję RGB → CMYK wykonaj samodzielnie przed wysłaniem pliku, żeby zobaczyć efekt i – jeśli konieczne – skorygować kolory. Nie zostawiaj tej operacji drukarni, bo nie wiesz wtedy, jak wyglądają przekonwertowane kolory.
Czcionki i grafiki – jak uniknąć problemów z plikiem?
Czcionki to jedno z najczęstszych źródeł problemów przy druku. Jeśli drukarnia nie ma zainstalowanej dokładnie tej samej wersji fontu, którego użyłeś, system podstawi inną czcionkę i cały układ tekstu się posypie.
Krzywe i osadzone fonty
Rozwiązanie jest jedno: przed eksportem do PDF zamień wszystkie czcionki na krzywe (w programach graficznych opcja „Outline/Convert to paths”) albo osadź je w dokumencie podczas eksportu. PDF z osadzonymi fontami jest bezpiecznym formatem dla drukarni.
Drugi częsty błąd to łączone (linked) grafiki zamiast osadzonych. Jeśli do projektu importujesz zdjęcie przez „place/umieść” zamiast wkleić je bezpośrednio, plik PDF bez tego zdjęcia będzie zawierał tylko niską rozdzielczość podglądu. Przy eksporcie do PDF wybierz opcję osadzania wszystkich zasobów.
Jaki format pliku wysłać do drukarni?
PDF jest najlepszym formatem do przesyłania projektów do druku. Zachowuje wszystkie elementy układu, osadzone czcionki i grafikę, spady i znaczniki cięcia. Najlepsze ustawienie eksportu to PDF/X-1a lub PDF/X-4 – standardy przeznaczone właśnie do wymiany plików z drukarniami.
Pliki AI i EPS też są akceptowane, ale tylko jeśli czcionki zostały zamienione na krzywe i grafiki są osadzone, nie linkowane. Pliki Canva, Word czy PowerPoint są technicznie akceptowane przez niektóre drukarnie, ale ich jakość eksportu bywa różna – ryzyko błędów jest wyższe.
Przed wysłaniem pliku do drukarni warto go otworzyć w Adobe Acrobat Reader i sprawdzić, czy wszystko wyświetla się poprawnie. Przy zamówieniu ulotek w Drukarni Amicus każdy plik przechodzi wstępną weryfikację techniczną przed skierowaniem do druku.
